Rechts Actueel heeft naar aanleiding van de komende verkiezingen op 13 juni een gesprek gevoerd met Gerolf Annemans van het Vlaams Belang. Annemans trekt de Kamerlijst in Antwerpen en is sinds jaar en dag fractievoorzitter voor het Vlaams Belang/Vlaams Blok in de Kamer van Volksvertegenwoordigers.

Verkiezingen 13 juni 2010

RE.ACT: de verkiezingen komen eraan. Uw partij scoort laag in de peilingen. Hoe meent u dat het VB hierop moet reageren?

Iedereen zou beter nog wat afwachten. Als de peilingen laten uitschijnen dat de N-VA 24 à 25% haalt en dat het Vlaams Belang weggevaagd wordt, dan kunnen wij best wel eens de verrassing van de verkiezingen worden. Het Vlaams Belang moet daar niet op reageren en rustig verder doen met wat het altijd bezig geweest is. De problemen die enkel wij aankaarten, zijn nog steeds brandend actueel. Onze visie en onze oplossingen zijn de juiste. En het is uiteraard de kiezer die beslist.

RE.ACT: de N-VA toverde als wit konijn Siegfried Bracke uit haar hoed. Ongetwijfeld zal dit de N-VA geen windeieren leggen. Wat is uw gedacht hierover en wat is/wordt het witte konijn van het Vlaams Belang?

De witte konijnerij laten we aan anderen over. Gisteren was het plots Rik Torfs voor de CD&V en morgen misschien alweer iemand anders. Voor het Vlaams Belang zijn het niet de witte konijnen die tellen, maar wel de politiek, de problemen en de oplossingen. Het is de Vlaamse Leeuw en niet het witte konijn, die moet winnen. De Vlaming moet winnen. De 21^ste eeuw werd ingezet met veel tralala en veel show rond bepaalde personen, denk aan de Freya-periode, en als de Vlaming daar nu mee wil doorgaan, nemen wij daar akte van. Maar Vlaams Belang gaat voor het debat. Wij kiezen voor de inhoud, het programma en de droom die wij hebben voor een beter Vlaanderen en we willen vermijden dat Vlaanderen ten onder gaat.

Enkele weken geleden was de criminaliteit in Brussel nog het thema nummer één. In de meeste Europese landen is dat momenteel de islamisering. Nu wordt dat allemaal verdrongen. Men doet opeens of het gaat over Siegfried Bracke en Rik Torfs. Daar moet ik eens goed mee lachen.

RE.ACT: wat denkt u dat voor het Vlaams Belang de grootste hindernis zal zijn tijdens deze campagne om de kiezers te overtuigen? De ‘concurentie’ op Vlaams nationaal niveau? Het cordon? De media(boycot)?

De mediaboycot is momenteel de belangrijkste hindernis, meer nog dan de hype rond de N-VA. Deze hype is trouwens dubbel zo groot is als die rond Dedecker vorig jaar. En deze laatste heeft overigens niet tot grote verrassingen geleid, wel integendeel.

De reële boycot, in de diepe betekenis van het woord, namelijk het verzwijgen van een zo groot deel van de publieke opinie, het weghouden van een normale communicatie over wat Vlaanderen wil zeggen via het Vlaams Belang, heeft in Europa zijn voorgaande nooit gekend in de mediageschiedenis.

RE.ACT: hoe denkt u dat het VB daarop moet reageren?

Ik verwacht heel veel van de zeldzame mediamomenten, liefst degene die wij zelf gaan creëren, en van de straatpropaganda. Want in het campagnevoeren in de wijken met folders en affiches, zijn wij steeds sterk geweest. En wees gerust, wij zullen zorgen dat van die zeldzame mediamomenten voldoende kracht zal uitgaan om aan te tonen hoe essentieel ons programma is en hoe essentieel ook onze oplossingen zijn.

RE.ACT: teruggrijpen naar de drie ‘V’s voor de campagne van het VB is misschien een ongelukkige keuze op een moment dat de Vlaming meer wakker ligt van de financiële crisis en de werkloosheid. Bent u het hiermee eens?

Er is geen tegenspraak. De eerste V, ‘Vlaanderen’, is bijvoorbeeld fundamenteel in heel het sociaaleconomisch debat. Wij hebben de sociaaleconomische problemen nooit verwaarloosd. In de Kamer hadden wij wel degelijk iets te zeggen over de begroting.

Vorige week nog namen we in het debat aangaande de steun aan Griekenland een unieke positie in. In het Vlaamse politieke veld vond iedereen die steun blijkbaar evident. Wij hebben dat weerlegd en kregen daarbij steun van de belangrijkste specialisten. Zo heeft het Vlaams Belang steeds op een unieke manier oppositie gevoerd. Geen democratie zonder oppositie.

RE.ACT: waarom zou de Vlaming op uw partij moeten stemmen en niet op de N-VA of LDD?

Het Vlaams Belang is radicaal anders. De N-VA heeft ervoor gekozen om mee te helpen aan een nieuwe staatshervorming. En ze willen dat doen, om het met de woorden van Siegfried Bracke te zeggen, “op de manier van Hugo Schiltz”. Welnu, als Vlaams nationalist pas ik voor de methodes van Hugo Schiltz, die zware Vlaamse toegevingen hing aan Belgische staatshervormingen. Dat is zeker niet de manier waarop we in Vlaanderen vooruitgang zullen boeken. De N-VA dreigt al haar stemmen mee te nemen in een akkoord rond de staatshervorming. En we weten niet eens waarover dat akkoord zal gaan. In 2007 wisten we dat bijvoorbeeld wel. Toen zei de CD&V samen met de N-VA dat het ging over de vijf resoluties. Dus over de arbeidsmarkt, over fiscale autonomie… duidelijk afgebakende thema’s. Nu echter klinkt het alleen maar: “We zullen de problemen oplossen en we gaan voor een brede staatshervorming”. En niemand weet wat dat inhoudt. Zijn dat de borrelnootjes van Dehaene, aangevuld met een korreltje zout? En wat gaat de N-VA doen bij die staatshervorming? Wij zijn daarentegen een partij die klaar en duidelijk stelt dat Vlaanderen de onafhankelijkheid moet aandurven, daar België geen enkele meerwaarde meer biedt. De N-VA brengt via Siegfried Bracke de strategie van Hugo Schiltz binnen, eerst met een gebalde vuist en vervolgens dertig jaar met het vingertje omhoog. En dat is een soort radicalisme, een Vlaamsgezindheid, waar wij niet voor tekenen.

En LDD… Net als ons durft Dedecker de dingen zeggen zoals ze zijn. Maar in een aantal sociaaleconomische dossiers zijn we mijlenver van Lijst dedecker verwijderd. Voor ons geen wild liberalisme. Wij zijn een sociale partij en willen dat blijven. Iedere ontwikkeling van de Vlaamse economie moet gepaard gaan met het bestendigen of stevig uitbouwen van de sociale pijler.

Die verschillen zijn voor mij voldoende om te blijven zeggen dat het Vlaams Belang een hele andere functie vervult. Een heel betrouwbare functie; iedereen weet al vele jaren waar onze stemmen voor dienen. Die dienen voor de radicale oppositie van een radicale volksbeweging die wij zijn en die wij zullen blijven.

Globalisering en internationalisering

RE.ACT: het Vlaams Belang profileert zich als een rechtse volksnationalistische en identitaire partij. Hoe meent u dat het Vlaams Belang zich moet opstellen naar fenomenen zoals het globalisme?

Ik heb daar een nogal specifieke visie op. U herinnert zich onze voorcampagne met de drie affiches, waaronder de beruchte Chinese affiche. Wel, ik was een groot pleitbezorger voor die affiche en heb daar soms heftige reacties – zelfs intern – op gekregen, maar ik ben daar blijven achter staan. Ik heb op vijf jaar tijd China twee keer bezocht, onder andere Shangai. Ik zag er in die periode enorm grote veranderingen. Iedereen kan aanvoelen dat er evoluties op gang zijn. Ik heb het dan over evoluties in een hoogtechnologische en communicatieve samenleving, evoluties die dus veel sneller gaan dan voorheen. Globalisering en internationalisering gaan aan een snelheid die honderd keer hoger ligt dan pakweg een eeuw geleden. Anderhalf tot twee miljard mensen zijn in een sociaaleconomische ontwikkeling gekomen die sowieso gevolgen heeft voor ons. Indien wij hier in West-Europa niet naar een verarming willen gaan, moeten we een visie ontwikkelen en vooral in debat treden met China, met India, met Brazilië… Want anders gaan wij ten onder.

Naar aanleiding van de sluiting van Opel kwamen sommigen op een laconieke manier vertellen dat de productie tout court, de industriële ontwikkeling tout court, voorbij is voor Europa. En dat wij ons voortaan moeten richten op de dientsensector. Wat een bullshit! Alsof alle 350 miljoen Europeanen in staat zullen zijn een opleidingspeil te bereiken, voldoende hoog om in de dienstensector te werken. Trouwens, wanneer wij dus de ambitie opgeven om een industriële ontwikkeling te blijven waarborgen, dan geven we meteen ook de ambitie op om onze huidige welvaart te behouden. Ik zou zeggen: ‘leve China’ en ‘leve Brazilië’, want dat zijn enorm goede markten voor ons. De markten die goedkope arbeid aantrekken zijn ook markten die voor ons moeten opengaan. Indien zij zich zouden afsluiten voor onze producten, maar wel onze producten produceren, dan krijgen we een eenzijdig verarmingsverhaal… Dan rijden wij binnen enkele jaren op de brommertjes waar zij nu mee rijden en dan rijden al de auto’s die hier nu rijden ginder.

Het soort globalisme waarbij wij blindweg verderhollen onder het motto ‘prachtig, dit is goed voor onze bedrijven want nu kunnen we goedkoop produceren’ is niet houdbaar. Dat staat gelijk met onszelf ophangen. Ik herhaal het, er moet gepraat worden met China. Zoals Obama dat ook doet. Al heeft die ook conflicten met China, waar het gaat over Chinese invloedbeperking, of over sociale correcties op het prijzenpeil van industriële producties. De oneerlijke concurrentie op wereldvlak wordt een strop voor onze toekomst en onze economische ontwikkeling. Ik heb een liberale visie op de wereldhandel, maar men moet op een eerlijke manier aan wereldproductie doen. Wij moeten hier , als we willen concurreren, onze ogen opendoen.

RE.ACT: wat moet de rol van de staat zijn in de economie?

Obama’s relaties met het verre Oosten tonen aan dat we het verhaal eens moeten omkeren. En uiteraard moeten overheden, de staat, evenals onze bedrijven, allemaal mee in hetzelfde verhaal. We moeten het communistische regime in China duidelijk maken dat men niet kan doen alsof men alleen maar ons geld wil om onze arbeid hier weg te nemen. Het moet gedaan zijn met delokalisatie, en zij zullen ook eens op een eerlijke manier moeten handelen in dat wereldhandelplan. Hun prijzen zijn niet handhaafbaar want daar zijn ook sociale problemen. Men bevindt er zich veelal nog in de middeleeuwen, men gaat met middeleeuwse prijzen de concurrentie aan omdat men middeleeuwse toestanden dult… en daar zal het Westen niet aan meedoen. Wij gaan niet meer produceren, en wij gaan niet meer consumeren op basis van wat jullie produceren. Als men de zaken niet weer in evenwicht brengt, zijn wij hier gewoonweg economisch dood. We hebben geen tijd om te wachten tot zich dat op een globaal liberale manier inzet, want dat zal twee of drie generaties duren.

RE.ACT: moeten we dan onze markten sluiten of afschermen tegen Chinese producten?

Neen ik ben geen protectionist. De staten moeten het correctiemechanisme afdwingen dat een eerlijkere wereldhandel tot stand brengt. Protectionisme is in Vlaanderen onzin, denk ik.

RE.ACT: praten we dan over gans de Europese markt die zich protectionistisch moet opstellen?

Ik denk dat zelfs Europa niet gebaat is bij protectionisme. Wij hebben wel degelijk troeven, en wij hebben wel degelijk concurrentiemogelijkheden. Maar niet als Europa en de Belgische staat een blind happy-verhaal over het verre Oosten blijven hangen, zoals ze nu aan het doen zijn. Dat debat wil ik voeren. Geen oplossing als het sluiten van de markten. Net als het opzetten van invloedbeperkingen kan dat een Europees middel zijn in dat debat, maar het is zeker niet de weg. Het begin- en het eindpunt van de oplossing is een eerlijke, stabiele en evenwichtige wereldhandel waarvan een tijdelijke beperking een onderdeel kan zijn.

RE.ACT: leeft deze visie in het bedrijfsleven zelf volgens u?

Op dit ogenblik niet. Het is in eerste instantie natuurlijk een politiek debat. Vandaar ook mijn pleidooi voor die China-affiche. Op dit ogenblik zeggen bedrijfleiders: “Gerolf, ik moet hier aan 40 euro per uur produceren, en daar kan ik dat, voor hetzelfde product onder dezelfde voorwaarden aan dezelfde kwaliteit, aan 4 euro of aan 6 euro wanneer ik aan de kust blijf.” Er gaapt dus een groot gat inzake sociale ontwikkeling, en dat bedoelde ik met de middeleeuwse toestanden. Want door zelfs 300 km het binnenland in te rijden dalen hun loonprijzen nog eens met meer dan 35%… Het is niet eerlijk. Maar zij moeten ondertussen produceren en zij brengen die producten hierheen, en houden ze concurrentieel omdat ze op die manier produceren. De impuls kan niet van het bedrijfsleven komen want die hebben daar geen enkel voordeel bij. Ik hou geen pleidooi tegen het bedrijfsleven, ik hou een politiek pleidooi voor een ‘open your eyes’.

Griekenland en de bankencrisis

RE.ACT: de crisis in Griekenland is uitgelokt door het speculeren van Amerikaanse banken, moet er niet meer toezicht komen op de banken?

Ik heb deel uitgemaakt van de gemengde Kamer en Senaatscommissie over de bankencrisis. En ik heb bij de bespreking van het rapport een tussenkomst gehouden in de plenaire vergadering, waarbij ik evenwichtig gezegd heb waar het op stond. Onafgezien van alle krachttermen die daar gebruikt worden zoals ‘roofdierkaptalisme’, een woord dat niet vgan mij kwam, is de banksector natuurlijk geen bondgenoot van de gemiddelde Vlaming of Europeaan. De banken hebben daar niet alleen een roofdierkapitalisme ontplooid, zij hebben in een context die veel te weinig controle waarborgde, vooral iedereen bedrogen.

De banken hebben gedaan alsof alles in orde ging komen. Terwijl zij allemaal wisten dat ze met die gemengde producten in hun kast zaten. De financiële markten afschaffen is natuurlijk geen oplossing, Maar hen aan een veel scherpere controle onderwerpen is dat wel. En dan heb ik het niet over een politieke controle, want wat hebben we gezien? Zoals alles gepolitiseerd is, is ook de controle op de bankensector bij ons politiek georganiseerd. En de CBFA heeft die job niet gedaan. De fameuze bankencommissie van vroeger, de huidge CBFA, heeft geen controle uitgevoerd. Die heeft zich gewoon bezig gehouden met de politieke verdeling van de topposten. Het bestond vooral uit figuren en poppetjes die uit politieke kabinetten kwamen. Ze hebben eigenlijk doodleuk hun leventje verdergezet, ze zijn achter in hun limousines gaan zitten en hebben zich naar hun villa’s laten brengen. Ze hebben die banken laten doen.

Controle is onbestaande. Als men die controles niet depolitiseert, dan zal het systeem zich verder doorzetten. En dan zal het Amerikaanse bankensysteem net als het Russische of het Arabische, noem maar op, ten onder gaan aan zijn eigen hebzucht. Wanneer men het systeem afschaft, komen we weer in een heel ander verhaal terecht. En daar ik ben ik ook geen voorstander van. Alles heeft te maken met de bereidheid van de politiek om op een deftige manier dat soort zaken onder controle te plaatsen. Daar hebben wij nu eenmaal recht op, en wij hebben dat recht nooit uitgeoefend. We hebben het altijd laten verkwanselen door mensen die dat alleen maar voor politieke doeleinden gebruikten.

RE.ACT: mensen als Filip Dewinter en een Jan Penris hebben het reeds in het verleden gehad over de idee van een volksbank. Hoe staat u hiertegenover?

Dit is een oud idee, het dateert van een congres uit de jaren ’90. In het beste geval kan de volksbank een investeringsbank zijn met belastingsgeld. In een normaal banksysteem is dat dan een overheidsconcurrent voor de privébanken. Ik ben geen tegenstander van een betere uitbouw van de GIMV , zeker niet voor Vlaanderen. Een overheidsspeler op de financiële markt zou dan als het ware een bank zijn waar de bevolking op een dynamische manier zou kunnen inspelen met spaartegoeden en dergelijke. Zodanig dat ze daar zouden in beleggen, en niet in de obligaties van de Belgische staat bijvoorbeeld. Dus een soort volksbelegging. Maar geen enkele volksbank – en dat is geen kritiek maar een goedmoedige knipoog – zal het privésysteem kunnen afschaffen, en het zal geen vervanging zijn van het privésysteem.

Ik denk dat we onze energie en ons geld beter zouden steken in een efficiënte controle van de privébanken. Zodanig dat die priv ébanken geen staatsbanken worden, maar wel banken die in een veel eerlijker systeem moeten spelen dan dat ze nu gedaan hebben. En met een helderder systeem. Een systeem waar veel sneller het rode licht aan gaat. Nu heeft men laten begaan. Men is deze banken, Fortis en consoorten, allemaal met politici in hun raden van bestuur, niet vergeten. Het is zo dat het systeem werkt, men heeft die banken op een wilde manier in die onvertaalbare Amerikaanse producten laten ten onder gaan. En als daar vragen over gesteld werden, dan werd er openlijk en publiek in de raden van bestuur gelogen.

De controle van de overheid op zijn beurt, stelde niets voor. Hoewel ze dat had kunnen weten. De vragen van die aandeelhouders hadden steeds luider moeten klinken. Maar dat is allemaal niet gebeurd. Ons kent ons, nietwaar. “We” gaan met Graaf Lippens op vakantie, “we” brengen 14 dagen per jaar door op zijn jacht en “we” houden onze mond. Zo is het systeem op een Belgische manier, het ons-kent-ons systeem dus, ten onder gegaan en hebben wij dus als overheid nu moeten investeren om die banken overeind te houden. Terwijl we het, om het met een symbolisch beladen term te zeggen, met vijf minuten politieke moed hadden kunnen verhinderen dat het zover zou gekomen zijn.

Er zijn landen die midden in dat bankengewoel zijn ontsnapt, omdat zij een veel stringentere controlepolitiek en een veel stringentere beleggingspolitiek hadden en daar ook de knip ophielden. Die landen zijn ontsnapt aan al wat er gebeurd is.

Toemaatje

RE.ACT: Bart De Wever vond het nodig om uit te halen naar de actie van Voorpost waarbij ze vlaggen aan de bruggen hingen. Uw commentaar hierop?

Als ik dat hoor denk ik bij mezelf: “Bart, geef me een lijst van vlaggen en symbolen die we als Vlamingen nog wél mogen gebruiken en dan proberen we die in de toekomst te respecteren!”

Maar ik heb het daarnet al gezegd, zij gaan de positie kiezen van “Stop, wij zijn het alternatief voor al die andere partijen die een staatshervorming willen.” Waarop ik dan zeg: “Stop, jij wil zelf ook een staatshervorming.” Maar Bart Dewever zit in de logica van “ik ben de gematigde” en hij zal altijd meer en meer afstand nemen van het radicale, de wandluizen zoals Hugo Schiltz die noemde. Hij zal het woord wandluis wellicht niet gebruiken, maar termen van die strekking en dat zult ge zien, hij zal het alternatief zijn, niet voor het Vlaams Belang, maar hij zal het alternatief worden voor al die andere partijen, CD&V en dergelijke meer en hij zal de redelijke jongen worden.

Vandaar ook mijn vraag aan Bart Dewever: “Wat ga jij doen als je die stemmen haalt die men hem nu toedicht, wat ga jij daarmee doen? Als je nu zegt dat je geen staatsvorming maar een staatshervorming gaat doorvoeren, dan is het dat je niet aan Vlaanderen bezig bent, maar wel aan België.” Hij heeft het recht niet om dat te doen met de stemmen die hij op dit moment heeft.